สวนรถไฟ

 

ความสงบท่ามกลางความวุ่นวาย...

 

หลายคนคงคิดว่า สวน ต่างๆ ที่อยู่ใน มหานครแห่งนี้ คงจะเป็นสงบและพักผ่อนจิตใจ

 

แต่วันนี้ที่ผมไป เมื่อทุกๆคนเงียบ ... ไม่เอ๋ยปากพูด

 

สวนที่ดูเหมือนว่าสงบ กลับมีเสียงรถแล่นผ่านไปมา ... แต่ถึงกระนั้น...

 

สวนแห่งนี้ก็ยังจะคงความสงบอยู่

 

 

Gravity cannot be held responsible for people falling in love

 

ถ้าเหนื่อยมากนัก ก็ลองนั่งพักปลดปล่อยความคิด...

ความสงบ ความสุข จะเป็นเพื่อนเราในเวลานั้น...

 

 

โลกที่หมุนไปทุกๆวัน...เวลาที่ผ่านไปทุกๆชั่วโมง...ทำอะไรให้ตัวเองบ้างหรือยัง

อย่าปล่อยเวลาผ่านไปอย่างไร้ค่า...ถ้าไม่มีใครให้ช่วยเหลือ...

ก็ลองหันกลับมามองตัวเองบ้าง...แต่อย่าทำจนกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว...

 

You know when you love someone
when you want them to be happy even
if their happiness means that you're not part of it

 

ทุกๆก้าวที่เดินไป...รู้สึกเหนือยบ้างไหม...รู้สึกว่าอยากพักบ้างไหม

ถ้าไม่รู้สึกก็จงก้าวเดินต่อไป...ถ้ารู้สึกก็ลงมานั่งพักกาย

อย่าหักโหมกับชีวิตมากนัก ความสุขหาได้รอบๆตัวเรา...

 

 

-----------------------------------------------------------

ปล. ความสุขนั้นไม่ได้ไกลจากตัวเราเลย อยู่ที่เราจะค้นหามันเจอไหม...เพียงแค่นั่งลงไม่คิดอะไร ก็ถือว่าเป็นความสุขแล้ว แม้นเพียงเล็กน้อย  แต่มันคือช่วงเวลาที่ดีที่เราได้ให้กับตัวเอง

 

Blog นี้ ไม่รู้จะอัฟอาราย เอารูปมาลงละกาน

 

ชีวิตคนเราก็เหมือนน้ำที่อยู่บนใบบัว ที่ไม่รู้จะกลิ้งไปทางไหน

แต่ก็จะมีสักเวลาที่น้ำเหล่านั้นมารวมกันเป็นหยดเดียว

 

เวที ทำไม่ชื่อ Stage Of Ending ?

เพราะเวทีนี้เป็นเวที ที่ใช้เพื่อนเป็นงานฉลองของ บัณฑิต

 

 

 

ความรักถ้าสดใสเหมือนดอกไม้ดอกนี้ก็คงดีสิ

แต่จะมีใครหละที่จะทำให้ ความรักสดใสเหมือนดอกไม้ดอกนี้

 

 

เสื้อตัวนี้ หลายคนเห็นแล้วคงไม่ชอบ  แต่ทำไมหละ ?

ถ้าไม่มีบุคคลที่ใส่เสื้อเหล่านี้ ร.ร. จะมีคนที่ทำงานเพื่อ ร.ร.

เพื่อบ้านที่พวกเค้ารัก คนเหล่านี้ยอกเหนื่อย เสียสละเวลาส่วนตัว

เพื่อทำอะไรหลายๆอย่างที่พอที่จะทำให้ ร.ร. ดีขึ้นได้

 

 

 

 

ความเหงา เป็นเราอยู่ทุกๆเวลา อยู่ที่เราในเวลานั้นจะรู้สึกกับมันมากแค่ไหน

 

 

 

พื้นที่ที่ไม่มีคน แม้แต่หนึ่งคนถ้าเรามองไปที่ที่แห่งนั้น

จะกลายเป็นความเหงา หรือ ความสงบ

 

 

 

ไฟ คงจะเป็นเครื่องช่วน ฉายแสง ช่องทาง ทางเดิน ของชีวิต

แต่เราจะให้ไฟ ฉายเพื่อตัวเราเองคนเดียวหรอ ?

ลองเอาไฟนี้ไปช่วยเหลือคนรอบข้างที่เค้าพบหนทางที่มึดสนิท

แล้วเราก็จะพบกับความอบอุ่นที่ไฟ ดวงน้อยๆ มอบให้เรา

 

 

 

ท้องฟ้าที่สดใส ก็เหมือนหัวใจเราที่เงียบสงบ และ ร่าเริง

 

 

 

ถ้าเราขาดเพื่อนที่ดีอย่างพวกเธอไป เราจะอยู่ได้อย่างไรหละ

 

"คิดถึงและรักพวกเธอทุกๆคน ไม่ใช้แค่ในรูป น่ะ"

 

 

สิ่งที่ช่วยเราบันทึกภาพความทรงจำดีๆ ภาพสวยๆ และใบหน้าของพวกเธอ

ถ้าขาดคนที่คิดค้นสิ่งนี้ แล้ว อดีตจะมีค่าได้อย่างไร

 

(อิอิ เราคงไม่มีตังค์พอที่จะซื้อกล้องรุ่นนี้หรอก มันสูงเหมือนเธอที่ฉันคว้ามาไม่ได้)

 

PS.

• รักเพื่อนทุกคน
• รักภาพทุกภาพ
• รักกล้องทุกตัวที่มี
• และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป
• แต่ก็จะไม่รักใครเท่าครอบครัว

ด้วยรักจะเป็นเช่นนี้ตลอดกาล (คุ้นๆน้า)

                                                                 เบียร์

 

     

 

 

 

สิ่งที่คนบางคนต้องการ  อาจจะไม่ได้รับในเวลานั้น

แต่เค้าก็สามารถรอได้จนถึงวันสุดท้าย

วันนั้นคงเป็นวันที่คนๆนั้นดีใจที่สุดในชีวิต